Η στρατηγική της Σερβίας παραμένει πολυδιάστατη: επιδιώκει ευρωπαϊκά κεφάλαια και ένταξη στην ΕΕ, εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από τη ρωσική ενέργεια και παράλληλα έχει αναπτύξει στενούς οικονομικούς δεσμούς με την Κίνα
Ο πρόεδρος της Σερβίας Aleksandar Vucic συνεχίζει τη δύσκολη πολιτική ισορροπίας ανάμεσα στη Δύση και τη Ρωσία, την ώρα που αυξάνεται η αμερικανική πίεση στην ενεργειακή καρδιά της χώρας.
Στις αρχές Αυγούστου ο Vucic υποδέχθηκε στο Βελιγράδι τον Ουκρανό πρόεδρο Volodymyr Zelensky, επαναλαμβάνοντας τη στήριξη της Σερβίας στην εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας.
Παρά τη συμβολική προσέγγιση με το Κίεβο, όμως, ξεκαθάρισε ότι το Βελιγράδι δεν αλλάζει τη βασική του πολιτική και εξακολουθεί να αρνείται να συμμετάσχει στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας.
Η στρατηγική της Σερβίας παραμένει πολυδιάστατη: επιδιώκει ευρωπαϊκά κεφάλαια και ένταξη στην ΕΕ, εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από τη ρωσική ενέργεια και παράλληλα έχει αναπτύξει στενούς οικονομικούς δεσμούς με την Κίνα.
Την ίδια στιγμή, ο Vucic έχει επιβεβαιώσει ότι σχεδιάζει να εγκαταλείψει την προεδρία και να επιστρέψει ενδεχομένως στην πρωθυπουργία μετά από πρόωρες εκλογές.
Ένα τέτοιο σενάριο θα του επέτρεπε να διατηρήσει κεντρικό ρόλο στην πολιτική ζωή της Σερβίας, αλλάζοντας αξίωμα χωρίς να εγκαταλείψει ουσιαστικά την εξουσία.
Το μεγάλο αγκάθι της NIS
Η μεγαλύτερη άμεση πίεση προς το Βελιγράδι έρχεται από την Ουάσιγκτον και αφορά την πετρελαϊκή εταιρεία NIS, η οποία λειτουργεί το κρίσιμο διυλιστήριο στο Pancevo και καλύπτει περίπου το 80% των αναγκών της Σερβίας σε καύσιμα.
Οι ρωσικές Gazprom Neft και Gazprom εξακολουθούν να ελέγχουν συνολικά περίπου το 56% της NIS, γεγονός που έχει οδηγήσει την εταιρεία στο στόχαστρο των αμερικανικών κυρώσεων.
Η κυβέρνηση της Σερβίας κατέχει περίπου το 30%.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επανειλημμένα χορηγήσει προσωρινές εξαιρέσεις ώστε το διυλιστήριο να συνεχίσει να λειτουργεί και να εισάγει αργό πετρέλαιο.
Η τελευταία παράταση που εγκρίθηκε από το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών διατηρεί την εξαίρεση σε ισχύ έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2026, ενώ συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις για την πώληση του ρωσικού ποσοστού στην ουγγρική MOL.
Η υπόθεση της NIS συμπυκνώνει ολόκληρο το γεωπολιτικό δίλημμα του Vucic.
Η Σερβία θέλει να πλησιάσει περισσότερο την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες χωρίς να διαρρήξει τις σχέσεις της με τη Μόσχα.
Όσο όμως η ενεργειακή της ασφάλεια παραμένει δεμένη με ρωσικά συμφέροντα, αυτό το μοντέλο γίνεται όλο και δυσκολότερο.
Η 30ή Σεπτεμβρίου είναι πλέον το επόμενο κρίσιμο ορόσημο: το Βελιγράδι πρέπει να βρει λύση για την NIS, διαφορετικά η πολιτική του «και με τη Δύση και με τη Ρωσία» μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με τα όριά της.
www.bankingnews.gr
Στις αρχές Αυγούστου ο Vucic υποδέχθηκε στο Βελιγράδι τον Ουκρανό πρόεδρο Volodymyr Zelensky, επαναλαμβάνοντας τη στήριξη της Σερβίας στην εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας.
Παρά τη συμβολική προσέγγιση με το Κίεβο, όμως, ξεκαθάρισε ότι το Βελιγράδι δεν αλλάζει τη βασική του πολιτική και εξακολουθεί να αρνείται να συμμετάσχει στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας.
Η στρατηγική της Σερβίας παραμένει πολυδιάστατη: επιδιώκει ευρωπαϊκά κεφάλαια και ένταξη στην ΕΕ, εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από τη ρωσική ενέργεια και παράλληλα έχει αναπτύξει στενούς οικονομικούς δεσμούς με την Κίνα.
Την ίδια στιγμή, ο Vucic έχει επιβεβαιώσει ότι σχεδιάζει να εγκαταλείψει την προεδρία και να επιστρέψει ενδεχομένως στην πρωθυπουργία μετά από πρόωρες εκλογές.
Ένα τέτοιο σενάριο θα του επέτρεπε να διατηρήσει κεντρικό ρόλο στην πολιτική ζωή της Σερβίας, αλλάζοντας αξίωμα χωρίς να εγκαταλείψει ουσιαστικά την εξουσία.
Το μεγάλο αγκάθι της NIS
Η μεγαλύτερη άμεση πίεση προς το Βελιγράδι έρχεται από την Ουάσιγκτον και αφορά την πετρελαϊκή εταιρεία NIS, η οποία λειτουργεί το κρίσιμο διυλιστήριο στο Pancevo και καλύπτει περίπου το 80% των αναγκών της Σερβίας σε καύσιμα.
Οι ρωσικές Gazprom Neft και Gazprom εξακολουθούν να ελέγχουν συνολικά περίπου το 56% της NIS, γεγονός που έχει οδηγήσει την εταιρεία στο στόχαστρο των αμερικανικών κυρώσεων.
Η κυβέρνηση της Σερβίας κατέχει περίπου το 30%.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν επανειλημμένα χορηγήσει προσωρινές εξαιρέσεις ώστε το διυλιστήριο να συνεχίσει να λειτουργεί και να εισάγει αργό πετρέλαιο.
Η τελευταία παράταση που εγκρίθηκε από το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών διατηρεί την εξαίρεση σε ισχύ έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2026, ενώ συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις για την πώληση του ρωσικού ποσοστού στην ουγγρική MOL.
Η υπόθεση της NIS συμπυκνώνει ολόκληρο το γεωπολιτικό δίλημμα του Vucic.
Η Σερβία θέλει να πλησιάσει περισσότερο την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες χωρίς να διαρρήξει τις σχέσεις της με τη Μόσχα.
Όσο όμως η ενεργειακή της ασφάλεια παραμένει δεμένη με ρωσικά συμφέροντα, αυτό το μοντέλο γίνεται όλο και δυσκολότερο.
Η 30ή Σεπτεμβρίου είναι πλέον το επόμενο κρίσιμο ορόσημο: το Βελιγράδι πρέπει να βρει λύση για την NIS, διαφορετικά η πολιτική του «και με τη Δύση και με τη Ρωσία» μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με τα όριά της.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών